Futbol sahası; öfkenin değil, oyunun konuştuğu yerdir. Ama geçtiğimiz gün Karadeniz Ereğli Belediyespor ile 52 Orduspor FK arasında oynanan karşılaşmanın son anlarında yaşananlar, skordan çok daha ağır bir tabloyu önümüze koydu.

İddiaya göre Kulüp Başkanı Recep Yılmaz, maçın bitimine dakikalar kala sahaya girerek Gazeteci Kaan Kocaman’a fiziki müdahalede bulundu. Saldırının kesin sebebi henüz bilinmiyor. Ancak kamuoyunda konuşulan ve güçlü bir ihtimal olarak dillendirilen iddia şu: Gerçek Spor programında yapılan yorum ve eleştiriler.

Eğer gerçekten mesele bir televizyon programında yapılan yorumlarsa, burada durup düşünmemiz gerekir.

Eleştiri, sporun doğasında vardır. Futbol sadece sahada oynanmaz; ekranlarda, stüdyolarda, köşe yazılarında da oynanır. Spor yorumculuğu, alkış dağıtma görevi değildir. Gazetecinin işi soru sormaktır. Yönetimin işi ise cevabı yine sözle vermektir. Mikrofonla yapılan eleştirinin karşılığı yumruk oluyorsa, orada spor kültüründen değil, tahammülsüzlükten söz ederiz.

Bir kulüp başkanı, sadece bir yönetici değildir. O; şehrin spor hafızasını temsil eder. Gençlere örnek olur. Tribünde maçı izleyen çocuk, sahaya giren başkana bakar ve “güç böyle kullanılır” diye öğrenir. İşte tam da bu yüzden makamlar, kişisel öfkenin aracı haline getirilemez.

Varsayalım ki yapılan yorumlar sertti. Varsayalım ki eleştiriler ağırdı. Peki çözüm nedir? Çıkarsınız aynı programda cevap verirsiniz. Basın açıklaması yaparsınız. Hukuki yollara başvurursunuz. Ama sahaya inmek… O artık bir refleks değil, bir tercihtir. Ve o tercih, sporun ruhuna zarar verir.

Unutmayalım: Basına yönelik her fiziki müdahale, aslında kamuoyunun haber alma hakkına yöneliktir. Gazeteciye atılan adım, toplumun özgür tartışma zeminine atılmış bir gölgedir.

Bu olayın arka planı ne olursa olsun, şiddet hiçbir gerekçeyle meşrulaştırılamaz. Hele ki spor gibi birleştirici olması gereken bir alanın içinde.

Bugün konuşmamız gereken sadece bir saldırı iddiası değil; spor yöneticiliğinin sınırlarıdır. Eleştiriye tahammül edemeyen bir anlayış, başarıyı da taşıyamaz. Çünkü başarı sadece puan tablosunda değil, kriz anında gösterilen olgunlukta da ölçülür.

Karadeniz Ereğli Belediyespor bu şehrin markasıdır. Bu marka; öfkeyle değil, duruşla büyür.

Ve en temel ilke şudur:
Sözle yapılan eleştirinin cevabı yine sözle verilir. Şiddetle değil.

Kaan Kocaman'a yapılan saldırı, hepimize yapılmıştır. Sebep ne olursa olsun, temsil ettiği Karadeniz Ereğli'ye koca bir leke süren Başkan Recep Yılmaz'ı kınıyorum.