Geçtiğimiz hafta, Cumhuriyet Halk Partisi cenahı, Karadeniz Ereğli’nin önemli isimlerinden biri olan Şerif Sertan Ocakcı’yı yitirdi.

İlçenin en genç yaşta Mimarlar Odası başkanı olarak görev yapmış, kırklı yaşlarında partisinin ilçe başkanlığı, belediye meclis üyeliği hatta belediye meclisi grup sözcülüğü görevlerinde bulunmuş bir değerini…

Allah var; cenaze namazı kalabalıktı. Parti, bu cenaze namazında  genel merkez düzeyinde temsil edilmese de sevenleri Ocakcı’yı güzel uğurladı.

13 Ocak akşamı da Ocakcı’nın toprağa verilişinin 7. günü münasebetiyle Kur’an tilaveti tertiplendi.

Bozhane Camii’ndeki buluşmanın bilgilendirmesi günler önceden yapıldı.

Bozhane Camii... Şehrin göbeğinde.

Köyde de değil yani.

Akşam namazı ile yatsı namazı arasındaki zaman diliminde bir araya gelinecek, Yasin-i Şerif dinlenecek; Ocakcı ve tüm geçmişlerimiz için dua edilecekti.

Evet; hava soğuktu. Gece boyu etkili olan kar yağışı bitse de ardında ayaza dönmüş bir hava ve kısmen buzlu yollar bırakmıştı.

Bahane miydi?

Hayır!

Bu anmaya giderken düşünür insan ister istemez; cami kalabalık olur mu?

Olur, diyenlerdendim.

***

Kimler geldi?

Mesela Ocakcı’nın şeref dolu beş yılını geçirdiği Belediye’den herhangi bir temsilci var mıydı?

Yok.

İki dönem ilçe başkanlığı yaptığı parti örgütünden herhangi bir yönetici?

Yok!

Bir ilçe başkanı… Bir ilçe yöneticisi…?

İl örgütünü temsilen herhangi bir yönetici?

Yok!

Milletvekillerinden herhangi biri?

Yok!

Eski bir ilçe başkanı…?

Bir belediye meclis üyesi ya da…?

Yok!

Hepsini geçtim; Ocakcı’nın ve onun yönetimlerinin sayesinde paye almış, rütbe  takmış herhangi biri…?

Yok!

Yok!

Ocakcı’nın zamanında kendisiyle görev birlikteliği yapan isimler geldiler sadece…

Fikret Fota gibi, Noyan Keskin gibi…Rahmin Yaman gibi, Nahide Ercan gibi… Bazı meslektaşları, kademli arkadaşları, kadirşinas dostları gibi…

Bugünküler neredeydiler?

Yoktular!

Cenazesinde timsah gözyaşı dökenler de yoktu; iyi mi?

Kardan(!) dolayı gelemediler zâr!

Buzlanan yollarda düşeriz, dediler belki de…

***

Ne diyorlardı?

CHP’liler köylere gelmiyor!

Artık merak etmesin köylülerimiz; üzülmesinler de…

CHP’liler burunlarının dibindeki camiye bile gelmiyor muhteremler!

Sonra da diyoruz ki; "Biz neden bir türlü yüzde 30'dan kurtulamıyoruz?"

Değil mi ya?