Köprü Yapmak Kolay, Gönül Yapmak Zor

Siyasette bazı sözler vardır; söylenirken gülümsetir ama altı doludur. AK Parti Zonguldak Milletvekili Saffet Bozkurt’un Alaplı’da yaptığı “Adımız Köprülü Saffet Vekile, Paşaya çıkacak” esprisi de onlardan biri. İlk bakışta bir mizah cümlesi gibi dursa da, aslında geriye dönüp bakıldığında bir hizmet özetidir.

Ereğli’de, Alaplı’da yapılan köprüler yalnızca iki yakayı birleştirmiyor. Aynı zamanda ulaşımı, ticareti, günlük hayatı kolaylaştırıyor. Ama daha önemlisi, yerel siyasette sıkça eksik kalan bir şeyi hatırlatıyor: somut iş. Tartışmanın değil, eserin konuştuğu bir anlayışı.

Alaplı’da düzenlenen basın toplantısında tablo netti. Polemik yok, laf yarışı yok, “kim ne demiş” hesabı yok. Onun yerine; hastane, yol, köprü, su, konut, enerji… Yani vatandaşın gündelik hayatında birebir karşılığı olan başlıklar.

Bozkurt’un “Bizim işimiz hizmet ve eser siyaseti” vurgusu da bu nedenle boş bir cümle değil. Siyasetin en çok yıprandığı nokta, konuşup yapmamaktır. Oysa burada anlatılanlar; bitenler, devam edenler ve planlananlarla birlikte bir sürekliliğe işaret ediyor.

Alaplı Devlet Hastanesi’nin tamamlanma aşamasına gelmesi, açık cezaevi projesiyle yaklaşık 2 bin kişilik istihdam hedefi, Gümeli Barajı ve içme suyu hattı, TOKİ konutları, enerji altyapısına yapılan milyonluk yatırımlar… Bunlar seçim broşürü diliyle değil, saha gerçekliğiyle konuşuyor.

Elbette her şey güllük gülistanlık mı? Hayır. Ekonomik sıkıntılar var, geciken işler var, sabır gerektiren süreçler var. Ama siyasetin terazisi şudur: Sorunu kabul edip çözüm üretmek mi, yok sayıp tartışmayla oyalamak mı?

Bu noktada Bozkurt’un yaklaşımı net: Telefonu açık tutmak, cenazede de hastada da vatandaşın yanında olmak. Bu, belki manşet olmaz ama gönülde yer eder. İlçe Başkanı Altan Güngör’ün “halkın gönlünde yer edinen milletvekili” ifadesi de tam olarak bunu anlatıyor.

Köprü yapmak mühendislik işidir. Ama güven köprüsü kurmak siyasetin en zor tarafıdır. Betonla yapılan köprüler yıkılabilir; ama doğru zamanda doğru hizmetle kurulan gönül köprüleri uzun ömürlüdür.

Görünen o ki, Saffet Bozkurt’un “Köprülü” esprisi, sadece bir latife değil. Eğer bu tempo devam ederse, Alaplı ve Ereğli’de insanlar yıllar sonra bu dönemi anlatırken köprülerden önce şunu hatırlayacak:
“En azından yapılan işler vardı.”

Ve bazen siyasette en güçlü miras da budur.