Gönül penceresinden baktığımızda, “sevgi” bulunmaz bir nimettir. Ne kadar zengin olursak olalım, parayla satın alamayacağımız en değerli şeylerden biridir “sevgi”.

Hepimiz birer “sevgi” tohumlarıyız. Öyle ki dünyaya gelişimiz bile bizi yaratan Rabbimizin sonsuz kudreti, sonrasında ise bize verdiği değere ve “sevgi”ye bağlıdır.

“Sevgi”, besleyici ve destekleyici bir ihtiyaçtır.

Eğer çocukluktan bu yana bu ihtiyacı karşılayamamışsanız, hayatınız boyunca o boşluğu doldurmaya çalışırsınız ve hatta siz farkında olmadan “sevgi dilenciliği” yapmaya başlarsınız.

Eğer var oluşunuzun başlı başına bir değer olduğunu fark etmemişseniz insanların sizi sevmediğini, beğenmediğini, kabul görmediğini düşünür yoksunluğa kapılırsınız.

Bebekler doğdukları andan itibaren sevilmeye kucaklanmaya öpülmeye ihtiyaç duyarlar. İnsan, varoluşunun tamamlandığı günden bu yana hep sevgiye ve ilgiye muhtaçtır. İnsanın ruhu, bebeklikten yaşlılığa hep bunu ister.

Bu bağlamda, sevgi ve sevilme duygularının tatmin olmadığı, yaşatılmadığı bir çocukta ise kötülüklerin, bencilliğin, özgüvensizliğin ve daha nice olumsuzlukların baş gösterdiği bir gelecek meydana çıkar.

Şimdi etrafınıza baktığınızda gördüğünüz bütün kötülüklerin altında yatan tek bir sebep vardır: Sevgisiz büyüyen çocuk!

Sevgisiz büyüyen çocuk, toplumda kendini bir yere konumlandıramama, kişiliğini bulamama gibi sorunlarla baş başa kalır. Küçüklükten beri aileden sevgisizlikle gelen özgüvensizliğin tohumları, büyüdükçe ve genç yaşlara geldikçe ortaya çıkar.

Zaten, dünyayı “sevgisiz büyüyen insanların kötülükleri” mahvetmedi mi?

Sonuçta, evinize girip hırsızlık yapan kişi de bir annenin evladı, dolandırıcılık yapan da silahlı soygun yapan da... Hepsi birer annenin evladı; ama onların tek suçu “sevgisiz kalmak”...  

Sevmeli insan... Çiçeği, böceği, yıldızları, güneşi, ayı..

Kimini uzaktan, kimini yakından.

Nasıl olsa gönderdiğin her sevgi enerjisi sana fazlasıyla geri dönecek...

Ama biz sevgiyi hep başkalarında ararız. Hep birileri bizi sevsin, diye bekleriz. Oysaki “sevgi” bir “enerji”dir. Onu ancak verebildiğin kadar alırsın.

Hayat bir yankıdır. Hayata ne verirsen onu alırsın. Sen hayatı seversen hayat da seni sever...

Sevgiyi başkalarında aramayın, “sevgi SİZSİNİZ” ...

Bir insanı sevmekle güzelleşecek her şey. Biliyorum.

Bir kedinin başını okşayınca güzelleşecek “dünya”.

Bir deniz kenarında sevdiğinin gözlerine bakarak şiir okuyunca değişecek her şey...

Biliyorum...

Etrafımıza baktığımızda, her şey ne kadar da boş aslında!

Bir “kese”nin içinde geldik, bir “kefen”in içinde gideceğiz... Bugün olmazsa yarın gideceğiz; ama bir gün mutlaka gideceğiz.

Önemli olan “şu gökkubbe altında hoş bir sadâ bırakabilmek”...

Bütün kötülükleri sevgiyle yendiğimiz bir GELECEK diliyorum...

ALLAH SİZİ KALABALIKLAR İÇİNDE YALNIZ VE SEVGİSİZ BIRAKMASIN!

SEVGİYLE KALIN!