Akıllara durgunluk veren, tüylerimizi diken diken eden; hatta ve hatta “bizleri bu dünyadan iğrendiren bir olay” henüz birkaç gün önce medyaya “bomba” gibi düştü. 

Bu ülkede “bir sokak hayvanı, başına kürekle vurula vurula öldürüldü...” 

Bunu yapanın eller hiç titremedi... Yüreği asla acımadı... GÖZÜNÜ BİLE KIRPMADI!...

****

Türkiye'de son bir yılda 1 milyar hayvanın yaşam hakkı gasp edildi; 22 milyon hayvan acımasızca işkence gördü.

Bu ve bunun gibi konuları içeren videoları bırakın izlemeyi, seslerini duymaya içimiz el vermiyor.

İşte; seslerine tahammül edemeyip bakmaya korktuğumuz o vahşeti, o masum canlar yaşıyorlar.

“Neden” bu zulüm? Bu katliam “neden?” 

Gerçekte-n, bu dünyadaki tek fazlalık onlar mıydı?

“Ben söyleyeyim”:

“Fazlalık olan; Allah'ın bu dilsiz kulları değil.”

“Asıl fazlalık”, şeytanın bile yanında melek kaldığı insan ırkı, bu “dünya” denilen “cehenneme” gereksiz ve fazla geldi.

İnsanlık denen bir kelime vardı, benim için değerliydi; şimdi çöpten farkı kalmadı…

***

Hayvanlar dünyanın başından bu yana değişmedi.

Tabiatın kanunu neyi gerektiriyorsa hep onu yaptı.

Fakat insan kendi elleriyle yapmış olduğu kanunlara bile uymadı.

Kendinden başka kimseyi istemedi.

Dünya onun ayakları altında olsun, istedi.

Tek mutluluğu, huzuru kendisi yaşasın istedi.

Kendine düşmanlar yarattı; onlarla savaştı.

Güçsüz buldu; ezdi.

İşine yaramayacağını düşündüğü her şeyin var olmasına karşı çıktı.

Ne inandığı değerlerden, ne tanrılarından, bir insandan korktuğu kadar korkmadı.

“Güçlü olmak” yerine “var olma” savaşı veren bir canlıya, ELİNDEKİ KÜREKLE CEHENNEMİ YAŞATTI.

EY İNSAN!… Ö L D Ü R E M E Z S İ N! 

Onların da tıpkı bizim gibi canı acıyor; onlar da bizim gibi direniyor, bizim gibi korkuyor ve tıpkı bizim gibi ağlıyor...

“Hayvan” deyip geçmeyin; onların da Mehmet Akif’leri, Orhan Veli’leri vardır. Ama anlayamazsınız, göremezsiniz.

Sadece, Mehmet Akif ne demiş, hatırlatayım size:

Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!
Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;
Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım!

Nerden biliyorsunuz ki zulme uğrayan o hayvanların bu ifadeleri kendi dillerince sarf etmediğini?

***

İNSAN, DÜŞÜN-en varlıktır. Düşünelim!

Dönüp vicdanımızı ve insanlığımızı sorgulayalım...

Bu bir hayvan sevgisi meselesi değil. Bu bir insanlık meselesi...

Ve siz!

SİZ! İNSAN DEĞİLSİNİZ!

Herkesin, “yaşattığını, yaşaması” dileğiyle...

*******

Az kaldı... Yaşattığınızı yaşamaya…

Zaten “yaşadığımız, gördüğümüz her şey” O GÜNÜN YAKLAŞMAKTA OLDUĞUNU MU HABER VERİYOR YOKSA?

 Allah’ım içimizdeki beyinsizler yüzünden bizi de helak eder misin?

ALLAH’IM İÇİMİZDEKİ SANA DOST OLAN İNSANLAR YÜZÜSUYU HÜRMETİNE, BİZİ AF EDER MİSİN?

Anlatamıyorum

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.

ORHAN VELİ

*****

Ağlarım Ağlatamam

Bana sor sevgili kâri’, sana ben söyleyeyim,
Ne hüviyyette şu karşında duran eş’ârım:
Bir yığın söz ki, samîmiyyeti ancak hüneri;
Ne tasannu’ bilirim, çünkü, ne san’atkârım.
Şi’r için “gözyaşı” derler; onu bilmem, yalnız,
Aczimin giryesidir bence bütün âsârım!
Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem;
Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım!
Oku, şâyed sana bir hisli yürek lâzımsa;
Oku, zîrâ onu yazdım, iki söz yazdımsa.
Hayır, hayal ile yoktur benim alışverişim,
İnan ki her ne demişsem görüp de söylemişim.
Şudur cihanda benim en beğendiğim meslek:
Sözüm odun gibi olsun, hakikat olsun tek.

Mehmet Akif Ersoy