Tüm dünya ve her şey bu soru etrafında dönmektedir:

“Niçin yaşıyorum?” Hayatımın anlamı nedir? 

Tek bir ömrümüz var. Bu ömrümüzü iyi değerlendiremezsek sonsuza kadar kaybetmişiz demek.

Hayvanlara baktığımız zaman,

Neden bu dünyada olduklarını sorgulamak zorunda değiller. Onlar için bu gayet açık. 

Onlar süt vermek için, süt veremediklerinde et vermek için kısacası insanlara hizmet etmek için dünyadalar.

Bir hayvan, hayatın ne demek olduğunu sormak zorunda kalmaz. İnsan ile hayvan arasındaki fark da budur.

Ama ne yazık ki çok sayıda insan kendilerine "hayatımın gerçek amacı nedir" sorusunu sormaksızın yaşarlar ve bu hayatının anlamını bilmeden çözemeden hayatın farkına bile varamadan ölürler. 

İnsanı insan yapan, "hayatın anlamı nedir?" , "ben niçin insanım?" "hayatımın gerçek amacı nedir?" "ben neden buradayım?" diye sorgulamasıdır...

Batı Almanya'da; intihar edenlerin, trafik kazasında ölenlerin sayısından fazla olduğunu biliyor muydunuz?

 İntihar edenlerin yarısından fazlasının 30 yaşının altındaki gençler olduğunu biliyor muydunuz?

Bu, bizim neslimizin “hayatın anlamını bulamadığının” en büyük örneğidir.

***

Bir davamız olmalı, uğruna canımızı, malımızı, her şeyimizi feda edebileceğimiz bir davamız olmalı. O dava uğruna çile çekebilmeyi, çekilen her çilenin kutsal olduğunu bildiğimiz bir davamız olmalı.

Olmalı ki... Hayatın anlamını bulduğumuza inanalım.

Şeytanın dünyadaki varisliğini yapan “yeni nesil tanrıların” “dünyayı nasıl ifsada uğrattığını” “kapitalist sistemin insanları adeta kendi çıkarları için nasıl köle gibi kullandıklarını” anlatan davası olmalı insanın…

Hatta ve hatta “Eğitim, tarım, siyaset, tıp gibi hemen hemen dünyadaki var olan bütün sistemleri bir ahtapot gibi sarıp ele geçiren ve istediği gibi yöneten Bil Gates, Rothschildler ve Rocckefeller'i anlayan ve anlatan” davaları olmalı insanın…

***

Evet, davamız olmalı:  ZÜLKARNEYN gibi.

Peki kimdir Zülkarneyn ve Davası nedir?

Ahir zamanda yani içinde bulunduğumuz zamanların içinde veya yakınında, apaçık ortaya çıkacak her şey. O zaman göreceğiz ki Zülkarneyn, insanların başına bela musallta olan kötüleri insanlardan bertaraf etmiş biridir. Davası vardı O’nun. Allah’a ve İnsana hizmet etmek gibi. Yeryüzünde, gittiği şehrin “kûh”ları yani dağları üzerinde karşılaştığı Yecüc ve Mecüc kavmini, insanlardan uzak etti Zülkarneyn. Ama “belli bir zamana kadar” deyip, o kötü kavmi “set” etti, insanlardan uzak eyledi.

Davamız olmalı... Hz Musa gibi. Ab-ı hayat gibi... ,

Peki kimdir Hz Musa ve davası nedir?

Milattan önceki 1300-1200’lerde ALLAH ile Tur-i Sina’da konuşan ve Allah’tan aldığı 10 Emir ile insanları doğru yola davet eden bir Peygamber. Harun gibi bir kardeşe ve Yuşa gibi genç bir dosta sahip olan bir dava adamıydı o.  Dönemin Firavununu Kızıldeniz’de boğandır o. Firavunun, ibret-i alem olarak secde halinde ölmesine neden olandır o.

Dostları olan Hz Musa ile Hz Hızır ile Hz Yuşa ile yolculuklar yaparak, KUR’AN’da adı çok defa belirtilmiş olan hak yolu davacısıdır o..

Evet, davamız olmalı:  Âb-ı Hayat gibi.

Peki nedir Âb-ı Hayat?

“Hayat kaynağı, hayat çeşmesi, bengi su, dirilik suyu olarak anlamlandırılan Ab-ı Hayat; bazen de  Hızır ve İskender’e atfen âb-ı Hızır veya âb-ı İskender vb. çeşitli isimlerle anılan bu efsanevî su,. Kutsal su ve ölüye bile can veren su.

Yani ölü davaları bile dirilten su. Ölüler ülkesi ile zülümat diyarı ile ilişkilendirilen su.  Ölüler diyarında  ve Zulümat diyarında bulunduğu belirtilen bu su, hayatın kaynağı. Hayatın davası…

Kuran’daki Hz Musa – Hızır ve Hz Yuşa’nın İKİ DENİZİN BİRLEŞTİĞİ YERE kadar yapılan yolculuğun azığını – balığını dirilten “Âb-ı Hayat” gibi bir davası olmalı insanın…

**

İnsanın tek gayesi, şu gökkubbede hoş bir sâdâ bırakmak olmalı…

Allahın bizden istediği birkaç “hizmetimizi” “gökkubbe görsün” yeter....

Şahsen BEN, “bu lanetli dünyada” “niçin bulunduğumu bilmemeyi” dayanılmaz bulacaktım.

Bu düşüncelere erişince, hayatıma âb-ı hayat suyu değdi…

ALLAH hayatımıza, “âb-ı hayat suyu” değdirsin e mi..

Ölen ruhlarımıza “âb-ı hayat suyu” değsin e mi… 

          ***

“Hayatınızdaki en önemli iki gün; doğduğunuz gün ve neden doğduğunuzu anladığınız gündür.”  Mark Twain