Dünya zaten kaynıyor, adeta bir volkan gibi dünya. İsrail, Gazze, Lübnan derken, şimdi Cumhurbaşkanımız bu vahşi durumun Türkiyemize yaklaştığını söyledi. TBMM gizli görüşme yaptı. Neler konuşuldu bilmiyoruz. Dış-Düşman nerden ne zaman saldıracak bilmiyoruz. Ama İç-Düşman her geçen gün çok sayıda canımızı almaya devam ediyor. Son günlerde Türkiye'de yaşananlar toplumsal ve ahlaki çürümenin artık göz ardı edilemez boyutlara ulaştığını gösteriyor… ÇÜRÜYORUZ ve çürüme meyvelerini vermeye başladı.. Çürük meyve toprağa atılabilir ve belki bir şeye faydası da olabilir ama çürüyen insan olursa, vatan olursa DURUM DAHA CİDDİ.. Hani İNSANI YAŞAT Kİ DEVLET YAŞASIN diyen manevi babamızın bu sözünü tersine çevirdiğimizde “İNSAN ÇÜRÜRSE DEVLET ÇÜRÜR” önermesi çok korkunç.

Şimdi bir bakalım, son günlerde neler yaşanmış ülkemiz içinde:
*İstanbul Fatih'te Semih Çelik, 19 yaşında 2 genç kadını canice ve vahşice KATLETTİ.  Ardından intihar etti. 
*İstanbul Beyoğlu'nda sosyal medya hesabından "Çocuklarımıza ibadetten önce ahlaklı olmayı öğretelim. Çünkü çocuklarımız, namaz kılan bir hırsız, oruç tutan bir sapık, hacca giden bir yalancı, kurban kesen bir tefeci, şehadet getiren bir terörist olabilir.." diye paylaşım yapan Semir Tarhan ve Ömer Koru sokak ortasında bir kadını TACİZ ETTİ. 
*Kahramanmaraş'ta bir kadın hastane çalışanlarını pompalı tüfekle REHİN ALDI. 
*Hatay'da karşıdan karşıya geçen 6 yaşındaki çocuğa çarpan motosiklet sürücüsü, ARKASINA BAKMADAN KAÇTI.
*Nişantaşı'nda bir şahıs, tartıştığı vatandaşı SİLAHLA VURDU.
*İstanbul Eyüpsultan'da bir kadın, çocuğunu görmek için geldiği esnada eski kayınpederi tarafından SİLAHLA ÖLDÜRÜLDÜ.

-Ne yazık ki son dönemlerde tanık olduğumuz olaylar, toplumsal çözülme ve ahlaki çöküş sürecinin bir göstergesidir. İnsanın yalnızca rakamsal bir değer olarak görüldüğü, sokakların güvensizleştiği, şiddetin her geçen gün daha da sıradanlaştığı bir toplumda, devletin varlığı ve otoritesi zedelenir. ADALET’in yerini öfke, GÜVEN’in yerini korku aldığı anda, devletin temelleri sarsılmaya başlar. 
-Bir önceki yazımızda “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” demiştik. Bugün ise, insanı yaşatmayı unuttuğumuz bir toplumda devletin nasıl ayakta kalacağını sorguluyoruz.
İNSAN’a değer verilmediği, ADALET’in sağlanmadığı bir düzende devletin bekası mümkün mü?
-İnsanların güvenle, huzurla yaşamadığı bir ülkede devletin uzun vadede ayakta kalması imkansızdır.
Peki, bu çürümenin kökeni nerede yatıyor? Toplum olarak neyi unuttuk, hangi değerleri yitirdik ki bu hale geldik? Şiddeti, haksızlığı ve adaletsizliği bu kadar sıradanlaştıran ne oldu? 
Devletin varlığını sürdürebilmesi için önce insan hayatının kutsallığına inanmak ve buna göre politikalar üretmek zorundayız.
Bugün sokak ortasında kadını, çocuğu, yaşlıyı, sokak hayvanlarını hedef alan şiddet vakaları, yarın toplumun geneline yayılacak bir kaosun habercisidir.
***
İnsanları yaşatmak, yalnızca biyolojik olarak hayatta tutmak değil; onlara huzurlu, güvenli bir yaşam sunmaktır.
Ne yazık ki suç işleyen kişilerin çoğu zaman gözaltına alındıktan kısa bir süre sonra serbest bırakılması, bu çöküş sürecini hızlandırıyor. Bu durum adalet sistemine duyulan güveni zedeliyor ve suç işleme eğilimindeki kişileri cesaretlendiriyor. Cezasızlık, suç işleyen kişileri caydırmak yerine daha da cesaretlendiriyor.
-İNSAN yaşadığında, yani gerçekten yaşadığında, DEVLET var olabilir. Ama insanın yaşaması, sadece nefes alması değil; saygı görmesi, onurlu bir yaşam sürmesi, hak ettiği adalet ve güvenlik ortamında hayatını sürdürebilmesidir. 
Bugün bu çürümenin önüne geçmek, devlete ve topluma düşen en büyük sorumluluktur. Her bir bireyi koruyacak, adaletin gerçekten işlediği bir düzen yaratılmadıkça, ne insan ne de devlet yaşayabilir.
Geçtiğimiz günlerde bir öğretmen ile sohbet ettim. Dedi ki “öğrenciler şimdi hayalsiz isteksiz ve okula zorla gelmiş gibiler, okulda uyuyan çok sayıda öğrenci var. Öğrenciler evlerinde uyu-ya-madan okula geliyorlar ve okulda kafalarını bile dik tutamıyorlar”.
Ve ayrıca, en son üniversite sınavı sorularının cevaplanması oranlarını okumuştum, durum facia. Doğru cevaplanan soru sayısı o kadar düşük ki o zaman anlayabileceksiniz eğitimin felaket sonucunu. Yani demem o ki EĞİTİM’de durum facia.
Yine ADALET de aynı. O kadar büyük suçlar işleniyor ki. Yukarıda da belirttiğimiz üzere, suçlular serbestçe hayatın içindeler. Ceza müeyyidesi felaket, sokaklarda çok sayıda suç dosyası olan insan var ve bunların işledikleri çok sayıda suçlar var. İnsanlarda “adalet duygusu” bile köreliyor. Güçlüler zaten güçlüler, dokunulmazlıkları var. Güçlüler ezmeye devam ediyor.
Yine EKONOMİK duruma dair de bir şeyler söylemeliyiz. SOSYOLOJİ okuyan biri olarak “sosyal hayatın” yerle yeksan olduğunu gözlemliyorum... Aldığınız malın bir yıl önceki fiyatı ile bir yıl sonraki arasında 5-10 kat fark var. İsterseniz kendiniz düşünün, geçen yıl aldığınız bir şeyi bu yıl aynı fiyata mı alabiliyorsunuz. Ayrıca son günlerde 100 bin lira limitli kredi kartlarına getirilen yeni bir vergi gündemde. Parası olmayanların (kendilerini gelecek aylara borçlandırdığı sistemin) kullandığı kartlar üzerinden 750 TL vergi alınacağı konuşuluyor. Yani “kendini borçlandıran kişiden istenilen bir vergi türü”.
Peki “eğitim-adalet-ekonomi” bu kadar yerlere yeksan olduğunda; toplum ya da insan sosyolojisini – psikolojisini bir düşünün.
Şu sonuç çıkmaz mı? “Toplum ve insanlar cinnet haline” düşmez mi? Düşmez diyorsanız, o halde şunu sorarım: “toplum içinde yaşanılan bunca cinnet halinin sebebi nedir ve bu cinnet haline yönelik, bir çözüm öneriniz olabilir mi?”.

KARANLIĞIN EN KOYU ANI, AYDINLIĞA EN YAKIN ANIDIR
Evet, DÜNYA zıvanasından çıkıyor. ADALET’sizlik her geçen gün artıyor. ŞİDDET -ZALİM/ZULÜM - TECAVÜZ – RÜŞVET – KULHAKKI hak ile yeksan oluyor.. Ama biliyoruz ki ALLAH durumu görüyor biliyor ve bekliyor. Yeni TUFAN’ın eli kulağında olmalıdır. Ve tabi ki doğru yol üzere olanlar yüksek bir dağ üzerinde kurtuluşa ereceklerdir. İNSAN-LIK en acımasız günlerini yaşıyor. Bu acımasızlıkları yaşatmaya çalışanlar, zulümden zevklerini çıkarmaya devam ediyor ama unutulmasın ki KARANLIĞIN EN KOYU ANI, AYDINLIĞA EN YAKIN olan seher zamanıdır. Seher vakti yakın.
SONUÇ olarak, DEVLETİN BEKASI için atılacak en önemli adım, İNSANA hak ettiği DEĞERİ VERMEK, onu her şeyin merkezine koymaktır.
Unutulmamalıdır ki, insanı yaşatmak, aynı zamanda toplumu ve devleti yaşatmak anlamına gelir. Eğer bunu başarabilirsek, sadece bugünümüzü değil, yarınımızı da güvence altına alabiliriz.
DÜNYA haritası üzerinde, İNSAN’ı düz-el-te-bilir-se-k yaşarız.

ÇÖZÜM NE ZAMAN NASIL MI MÜMKÜN?
"Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra, pazar sabahı kalktığında, keyifle eline gazetesini aldı ve bütün gün evde istirahat edecek olmanın hayaliyle koltuğuna rahatça kuruldu. Derken küçük oğlu koşarak geldi ve parka ne zaman gideceklerini sordu.
Baba, oğluna söz vermişti; bu hafta sonu onu parka götürecekti, ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinden, şimdi bir bahane uydurması gerekiyordu. O esnada gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı ve oğluna uzattı:
"Bak oğlum! Eğer bu HARİTAyı düzeltebilirsen, seni parka götüreceğim!" dedi.
Sonra şöyle düşündü:
"Oh be, şimdilik kurtuldum! En iyi coğrafya profesörünü bile getirsen, bu haritayı akşama kadar düzeltemez!"
Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına koşarak geldi:
"Babacığım, HARİTAyı düzelttim. Artık parka gidebiliriz!" dedi.
Adam önce inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de hayretler içindeydi ve oğluna bunu nasıl yaptığını sordu. Çocuk şu ibretlik açıklamayı yaptı:
"Babacığım! Bana verdiğin haritanın arkasında bir İNSAN vardı. İNSANI DÜZELTTİĞİM ZAMAN DÜNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELMİŞTİ!"